Jabłka w cieście, czyli Unio Mentalis

Wpatrywał się w obłoczki pary unoszące się z nad naleśników, takich, jakie lubił najbardziej – z jabłkami. Oprószone cukrem pudrem, leżały na porcelanowym talerzyku w świetle lampy nocnej. Mimo, że na biurku panował rozgardiasz, trudno byłoby ich nie zauważyć.

Pomyślał, że są jak kobiety, bezwstydnie kuszące swoimi wdziękami na rozgrzanej słońcem plaży.

- Dziękuję! – krzyknął w stronę kuchni.

W pokoju był sam. Odłożył pióro – czarnego Parkera z grawerowaną stalówką z 23-karatowego złota – i uległ pokusie gorących jabłek w cieście.

Jadł rękoma, łapczywie, z niepohamowaną radością chwili.

- To już, tak szybko? – powiedział do siebie,  widząc pusty talerzyk.

 - Nie zauważyłem, gdy wchodziłaś.

- Uważaj, masz tłuste dłonie – usłyszał Miriam, kiedy objął ją od tyłu. – Nie chciałam przeszkadzać, byłeś pochłonięty literkami na papierze.

- Dostanę jeszcze naleśników?

- Podobno łakomstwo jest grzechem.

- Podobno nakłanianie do złego też jest grzechem.

- Od kiedy jabłka w cieście są złem?

- Od nigdy, dlatego z przyjemnością zjem jeszcze kilka nie grzesząc wcale.

Pocałował Miriam zostawiając biały ślad na odsłoniętych ramionach.

Odwróciła się przodem do niego.

- Jak ty wyglądasz? Cały oprószony pudrem! Jak małe dziecko!

- Jestem małym, słodkim prezentem.

- Kocham cię, słodka niespodzianko.

Pocałowała go w białe usta.

- Może to będą ostatnie jabłka w cieście? – dodała.

- Przecież wiesz, że moje możliwości są nieograniczone.

- Nie o to mi chodzi.

- A o co?

Zamiast odpowiedzieć, przytuliła go mocno.

- To na pewno jakaś imaginacja, która niekoniecznie musi się sprawdzić – powiedział, odgadując jej myśli.

- Tym razem to nie przywidzenie tylko pewność... Będzie wojna! Nie zostanie kamień na kamieniu!

- Kochanie nie opowiadaj takich rzeczy!

- Nie widzisz, co się dzieje z ludźmi, ze światem?

- Widzę, ale to nie znaczy, że…

- To znaczy, że w ogólnej energii systemu dominuje negatywna! Pozytywnej jest tyle, „co kot napłakał”. System w takich razach nie bawi się w sentymenty, system robi…

- Pierdut!?

- Pytasz, jakbyś nie wiedział.

- Ludzie mają wolny wybór, to z ich woli zło panoszy się wszędzie. Owładnięci instynktami dążą do zaspokojenia pierwotnych popędów, ulegają pysze i pożądliwości za nic mając dobro wyższe. Nie wspomnę o braku świadomości samych siebie i świata. Na własne życzenie umierać będą, jako bezwartościowa masa.

- Gdzie są ci, którzy pomagali zachować równowagę energetycznej mapy?

- Są zjednoczeni, świadomi. Już nie wrócą. Nie muszą.

- Dlaczego ty zostałeś?

- Bo chcę przeżywać ciebie w głębi swego istnienia.

- Dostaniesz morze naleśników…